خداوند متعال فرمود کسی که با دوست من به دشمنی برخیزد با او اعلام جنگ می کنم و دوست دارم

 بنده من با عمل کردن به آنچه بر او واجب کرده ام به من تقرب یابد. بنده من همواره می کوشد با انجام

 دادن عـبادات مستحبی حبیب مـن شـود. پـس هـنگامی کـه او را بـه عـنوان حـبیب بـرگزیـدم گـوش او 

می شوم تا با آن بشنود و چشم او می شوم تا با آن ببیند و دست او می شوم تا با آن کـار کند و پـای

 او می شوم تـا بـا آن برود. و اگر چیزی از مـن در خواست کـند بـه او عطا می کنم و اگر بـه مـن پناه بـرد

پـناهش می دهم . فقط آنـچه در انجامـش مردد هستم ایـن است کـه مـومن را قبض روح کـنم در حالی

که از مرگ ناخشنود است و من نمی پسندم که آنچه را او بد می داند در حقش اعمال کنم.

                                                                  بر گرفته از کتاب احادیث و قصص مثنوی